Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ και …επικαιρότητα

Ζούμε χαλεπούς καιρούς. Αλλοπρόσαλλες αποφάσεις των κυβερνώντων, άδικα μέτρα, σύγχυση και κομφούζιο, ξένοι «πασάδες» πάνω από τα κεφάλια μας, «Χατζηαβάτες» αιρετοί έτοιμοι να σκύψουν τη μέση, αυτοδιόριστοι «σωτήρες» του τόπου, κόσμος παθητικός, «ραγιάδες» που δεν αντιδρούν μα απλώς κλαψουρίζουν, ελπίζοντας ότι « γλύφοντας και με το κέρατό τους», κάπου θα χωθούν για να σωθούν, διέξοδος καμιά. Πυρήνες αντίστασης λίγοι, η ανάγκη για επιβίωση δεν αποτελεί δικαιολογία στην παθητικότητα.
Μένει η ποίηση, παρηγοριά κι ελπίδα, ανάγκη και διέξοδος.
Ο μέγιστος Καβάφης πάντα επίκαιρος. Ας θυμηθούμε κάποια από τα ποιήματά του και ας κάνει ο κάθε αναγνώστης τους «συσχετισμούς» του!




Περιμένοντας τους Βαρβάρους


- Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.
- Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;
- Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.
- Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;
- Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.
- Γιατί οι δυό μας ύπατοι κ' οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες•
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά γυαλιστερά σμαράγδια•
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλισμένα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα•
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.
- Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα•
κι αυτοί βαριούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.
- Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;
Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.





Che fece... il gran rifiuto

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μιά μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Οχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα
πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο τ' όχι -το σωστό- εις όλην την ζωή του.

Τα παράθυρα


Σ' αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ
μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ
για νάβρω τα παράθυρα. - Οταν ανοίξει
ένα παράθυρο θάναι παρηγορία. -
Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ
να τάβρω. Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω.
Ίσως το φως θάναι μια νέα τυραννία.
Ποιός ξέρει τι καινούργια πράγματα θα δείξει.


Η Σατραπεία


Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνσι κ' επιτυχία να σε αρνείται•
να σ' εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.
Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις
(η μέρα που αφέθηκες κ' ενδίδεις),
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πιαίνεις στον μονάρχην Αρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες, και τέτοια.
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι' άλλα κλαίει•
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ' ανεκτίμητα Εύγε•
την Αγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.
Αυτά πού θα στα δώσει ο Αρταξέρξης,
αυτά πού θα τα βρείς στη σατραπεία•
και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις.

Τελειωμένα

Μέσα στον φόβο και στες υποψίες,
με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια,
λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πως να κάμουμε
για ν' αποφύγουμε τον βέβαιο
τον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί.
Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν' αυτός στον δρόμο•
ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα
(ή δεν τ' ακούσαμε, ή δεν τα νοιώσαμε καλά).
Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν,
εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,
και ανέτοιμους - πού πιά καιρός - μας συνεπαίρνει.

Όσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την,
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μιά ξένη φορτική.





Όποιος Απέτυχε


Όποιος απέτυχε, όποιος ξεπέσει
τι δύσκολο να μάθη της πενίας
την νέα γλώσσα και τους νέους τρόπους.
Εις τ' άθλια ξένα σπίτια πώς θα πάη! -
με τι καρδιά θα περπατεί στον δρόμο
κι όταν στην πόρτα εμπρός βρεθεί που θάβρει
την δύναμι ν' αγγίξει το κουδούνι.
Για του ψωμιού την ποταπήν ανάγκη
και για την στέγη, πώς θα ευχαριστήση!
Πώς θ' αντικρύση ταις ματιαίς ταις κρύαις
που θα τον δείχνουνε που είναι βάρος!
Τα χείλη τα υπερήφανα πώς τώρα
θ' αρχίσουν να ομιλούνε ταπεινά•
και το υψηλό κεφάλι πώς θα σκύψη!
Τα λόγια πώς θ' ακούση που ξεσκίζουν
τ' αυτιά με κάθε λέξι - κ' εν τοσούτω
πρέπει να κάμνης σαν να μην τα νοιώθης
σαν νάσαι απλούς και δεν καταλαμβάνεις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

13/9/2011

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011

Π Ρ Ο Σ Φ Υ Γ Η

Π Ρ Ο Σ Φ Υ Γ Η
των : 1. Δρακονταειδή Κων/νου του Χρήστου, κατοίκου Λευκάδας
2. Νικητάκη Μάρκου του Βασιλείου, κάτοικου Λευκάδας

Κ Α Τ Α

της νομιμότητας, της με αριθμό 303/24-8-2011 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκάδας.

Ε Ν Ω Π Ι Ο Ν

του Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίων Νήσων.

ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΥΜΕ

κατά της νομιμότητας, της με αριθμό 303/24-8-2011 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκάδας, με την οποία αποφασίστηκε η σύναψη Προγραμματικής Σύμβασης Εφαρμογής μεταξύ του Δήμου Λευκάδας και της Ε.ΥΔ.ΑΠ. ΝΗΣΩΝ Α.Ε. (θυγατρικής της Ε.ΥΔ.ΑΠ. Α.Ε.), για τους παρακάτω λόγους:
1. Δεν ορίζονται στη σύμβαση ρήτρες, σε βάρος του συμβαλλομένου ο οποίος παραβαίνει του όρους της σύμβασης, κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 100 παράγρ. 2α του Ν.3852/2010.
2. Δεν έχει συνταχθεί, επι της ουσίας, προϋπολογισμός, κατά συνέπεια δεν καθορίζεται πουθενά το ύψος του οικονομικού αντικειμένου της σύμβασης, κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 100 παράγρ. 2α του Ν.3852/2010.
3. Δεν καθορίζεται χρονοδιάγραμμα εκτέλεσης της σύμβασης, καθώς και των διαφόρων πολύ σοβαρών επιμέρους έργων (π.χ. χρονοδιάγραμμα για την αντικατάσταση των υδρομετρητών), κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 100 παράγρ. 2α του Ν.3852/2010
4. Δεν περιγράφονται στη σύμβαση αναλυτικά και συγκεκριμένα, ποιές ακίνητες και κινητές, υποδομές παραχωρούνται για χρήση στην Ε.ΥΔ.ΑΠ. Νήσων Α.Ε..
5. Για την υλοποίηση της παραπάνω προγραμματικής σύμβασης, προϋπόθεση, είναι η διάθεση της διαχείρισης των υποδομών (δίκτυα, αντλιοστάσια) του Συνδέσμου Ύδρευσης Δήμων Λευκάδας – Αιτωλοακαρνανίας στην Ε.ΥΔ.ΑΠ. Νήσων Α.Ε.. Τέτοια απόφαση, για τη διάθεση της διαχείρισης των υποδομών του, δεν έχει ληφθεί από το Σύνδεσμο, στον οποίο σημειωτέον, συμμετέχουν και Δήμοι της Αιτωλοακαρνανίας.

6. Δεν κλήθηκαν από την πρόεδρο του Δ.Σ., να συμμετέχουν στην ψηφοφορία, οι πρόεδροι των δημοτικών κοινοτήτων, μιας και το θέμα της προγραμματικής σύμβασης, αφορούσε (και) ειδικά τις συγκεκριμένες κοινότητες (παραχώρηση της χρήσης δικτύων και αντλιοστασίων τους ύδρευσης αποχέτευσης, πηγών τους, δραματική αύξηση του τιμολογίου τους, κ.λπ.), κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 67 παράγραφος 8 και 81 παράγραφος 1β του Ν. 3852/2010 .
7. Δεν κλήθηκαν από την πρόεδρο του Δ.Σ., να συμμετέχουν στην ψηφοφορία, οι πρόεδροι των τοπικών κοινοτήτων και οι εκπρόσωποι των τοπικών κοινοτήτων, μιας και το θέμα της προγραμματικής σύμβασης, αφορούσε (και) ειδικά τις συγκεκριμένες κοινότητες (παραχώρηση της χρήσης δικτύων και αντλιοστασίων τους ύδρευσης αποχέτευσης, πηγών τους, δραματική αύξηση του τιμολογίου τους, κ.λπ.), κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 67 παράγραφος 8 και 80 παράγραφος 3 του Ν. 3852/2010 .
8. Η σύμβαση είναι οικονομικά ασύμφορη και επαχθής για τους δημότες, μιας και προβλέπονται αυξήσεις μέχρι και 350% στα τέλη ύδρευσης και 100% στα τέλη αποχέτευσης.
Από όσα αναφέρθηκαν παραπάνω καταδεικνύεται (εκτός των άλλων) ότι η συγκεκριμένη προγραμματική σύμβαση χαρακτηρίζεται από ασάφεια και αοριστία, γεγονός που καθιστά την υλοποίησή της, το λιγότερο, προβληματική. Κάτι τέτοιο, θα δημιουργήσει σοβαρές, αρνητικές συνέπειες για τα συμφέροντα του Δήμου και των δημοτών.

Για τους λόγους αυτούς ΖΗΤΑΜΕ,

την ΑΠΟΔΟΧΗ της Προσφυγής και την ΑΚΥΡΩΣΗ της απόφασης.

Έχουμε έννομο συμφέρον, ως δημότες, κάτοικοι και χρήστες του Δικτύου Ύδρευσης - Αποχέτευσης.

Λευκάδα, 1 Σεπτεμβρίου 2011
Οι προσφεύγοντες

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2011

ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΜΑΘΕ Η ΖΩΗ.

Η ζωή είναι σχολείο, συνηθίζουμε να λέμε. Αλήθεια είναι αυτό και δεν χρειάζεται επιχειρήματα. Κάποιοι άνθρωποι λοιπόν κατέγραψαν, σημαντικά γι’ αυτούς, πράγματα που τους έμαθε η ζωή, το καταστάλαγμα της μικρής ή της μεγάλης τους πείρας (και της ιδεολογίας τους προφανώς) και μας τα παρουσίασαν.
Αλιευμένα από το διαδίκτυο τα δημοσιεύω χωρίς σχόλια, αν και για κάποια … κρατώ το στόμα σφαλιστό!
Ελπίζω να τα βρείτε ενδιαφέροντα.

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ REGINA BRETT

Η 56χρονη Regina Brett, είναι αρθρογράφος σε εφημερίδα του Cleveland στο Ohio των Ηνωμένων Πολιτειών και υποψήφια για βραβείο Pulitzer το 2008 & 2009.
Όπως λέει η ίδια, για να γιορτάσει το γεγονός ότι μεγαλώνει, έγραψε τα 50 πράγματα που της έμαθε η ζωή. Αυτό ήταν και το πιο δημοφιλές άρθρο που έγραψε ποτέ…

1. Η ζωή δεν είναι δίκαιη, αλλά ακόμα κι έτσι είναι ωραία.
2. Όταν αμφιβάλλεις για κάτι, απλά κάνε το επόμενο μικρό βήμα.
3. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να σπαταλάς χρόνο μισώντας τον οποιονδήποτε.
4. Μην παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά. Κανένας άλλος δεν το κάνει.
5. Πλήρωνε τις πιστωτικές σου κάθε μήνα.
6. Δε χρειάζεται να κερδίζεις σε κάθε διαφωνία. Συμφώνησε με το να διαφωνείς.
7. Κλάψε παρέα με κάποιον. Είναι πιο εύκολο να συνέλθεις απ’ το να κλαις μόνος.
8. Δεν πειράζει να θυμώνεις με τον Θεό. Το δέχεται.
9. Βάζε στην άκρη χρήματα για όταν θα βγεις στη σύνταξή, ξεκινώντας από τον πρώτο σου μισθό.
10. Απέναντι στη σοκολάτα κάθε αντίσταση είναι μάταιη.
11. Συμφιλιώσου με το παρελθόν σου για να μην καταστρέφει το παρόν σου.
12. Δεν πειράζει αν σε δουν τα παιδιά σου να κλαις.
13. Μην συγκρίνεις τη ζωή σου με των άλλων. Δεν έχεις ιδέα περί τίνος πρόκειται το δικό τους το ταξίδι.
14. Αν μια σχέση πρέπει να κρατιέται μυστική, τότε δεν πρέπει να την κρατάς.
15. Τα πάντα μπορεί να αλλάξουν μ’ ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Αλλά μην ανησυχείς. Ο Θεός δεν ανοιγοκλείνει τα βλέφαρά του.
16. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να κάθεσαι να στεναχωριέσαι. Ζήσε!
17. Μπορείς να αντιμετωπίσεις τα πάντα αν επικεντρωθείς στο σήμερα.
18. Ο συγγραφέας γράφει. Αν θες να γίνεις συγγραφέας, γράψε!
19. Ποτέ δεν είναι αργά για να έχεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Αλλά τη δεύτερη φορά εξαρτάται από σένα και κανέναν άλλο.
20. Όταν είναι να κυνηγήσεις αυτά που αγαπάς στη ζωή, μη δεχτείς ποτέ το όχι σαν απάντηση.
21. Άναψε τα κεριά, στρώσε τα καλά σεντόνια, φόρεσε τα ακριβά εσώρουχα. Μην τα φυλάς για ειδικές περιπτώσεις. Κάθε μέρα είναι ειδική περίπτωση.
22. Προετοιμάσου για όλα. Και μετά ακολούθησε το ρεύμα.
23. Γίνε εκκεντρικός τώρα. Μην περιμένεις να γεράσεις για να φορέσεις μοβ χρώμα!
24. To πιο σημαντικό σεξουαλικό όργανο είναι το μυαλό.
25. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία σου παρά μόνο εσύ.
26. Σε κάθε «καταστροφή» σκέψου: «Σε 5 χρόνια, αυτό θα έχει καμία σημασία;».
27. Πάντα να επιλέγεις τη ζωή.
28. Συγχώρησε σε όλους τα πάντα.
29. Το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα, δεν είναι δική σου δουλειά.
30. Ο χρόνος θεραπεύει σχεδόν τα πάντα. Δώσε χρόνο στο χρόνο.
31. Όσο καλή ή κακή κι αν είναι μια κατάσταση, θα αλλάξει.
32. Αν αρρωστήσεις, δε θα σε φροντίσει η δουλειά σου. Θα σε φροντίσουν οι φίλοι και η οικογένειά σου. Μη χάνεσαι.
33. Πίστευε στα θαύματα.
34. Ο Θεός σ’ αγαπάει επειδή είναι αυτός που είναι, όχι για κάτι που έκανες ή δεν έκανες.
35. Ό,τι δε σε σκοτώνει πράγματι σε κάνει δυνατότερο.
36. Το να γερνάς είναι καλύτερο από την εναλλακτική λύση: Να πεθαίνεις νέος.
37. Τα παιδιά σου θα ζήσουν μόνο μία παιδική ηλικία. Κάνε την αξιομνημόνευτη!
38. Διάβασε τους Ψαλμούς. Καλύπτουν κάθε ανθρώπινο συναίσθημα.
39. Βγες έξω κάθε μέρα. Τα θαύματα παραμονεύουν παντού.
40. Αν όλοι ρίχναμε τα προβλήματά μας σε ένα σωρό δίπλα - δίπλα και βλέπαμε αυτά των άλλων, θα αρπάζαμε τα δικά μας πίσω.
41. Μην παρακολουθείς την ζωή. Βγες μπροστά και ζήσε την στο έπακρο!
42. Ξεφορτώσου ό,τι δεν είναι χρήσιμο, όμορφο ή γεμάτο χαρά.
43. Το μόνο που έχει σημασία τελικά είναι ό,τι αγάπησες.
44. Η ζήλια είναι χάσιμο χρόνου. Έχεις ήδη όλα όσα χρειάζεσαι.
45. Τα καλύτερα έπονται.
46. Ό,τι διάθεση και να έχεις, σήκω, ντύσου και πήγαινε εκεί που έχεις να πας.
47. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Ηρεμεί το μυαλό.
48. Αν δεν ζητήσεις, δεν θα πάρεις.
49. Να ενδίδεις.
50. Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο.


ΕΝΑΣ ΕΙΚΟΣΙΤΕΤΡΑΧΡΟΝΟΣ

► Όταν είσαι νέος, έχεις χρόνο και δεν έχεις λεφτά. Όταν μεγαλώσεις, δεν έχεις χρόνο και έχεις λεφτά. Τα λεφτά εξαγοράζουν το χρόνο κι ο χρόνος πουλιέται στο χρήμα.
► Όταν κινείσαι τη νύχτα, κλέβεις το χρόνο.
► Να μετανιώνω μόνο για όσα δεν κάνω.
► Υπάρχει πάντα ένα κομβικό σημείο, στο οποίο πρέπει να απογαλακτιστούμε από τους γονείς. Η χρονική στιγμή στην οποία το κάνουμε, καθορίζει τη διαδρομή της ζωής μας.
► Είμαστε πάντα υπεύθυνοι των επιλογών μας.
► Τα βιβλία με συμβουλές ευτυχίας, είναι της ίδιας ελαφράς κατηγορίας κατανάλωσης με τα Αρλεκιν, ακόμη κι αν οι συγγραφείς τους πιστεύουν αλήθεια ότι η ευτυχία των ανθρώπων ταυτίζεται.
► Για κάποιον περίεργο λόγο, σε κάθε μεγάλο δυστύχημα υπάρχει ένας άνθρωπος που επιβιβάστηκε την τελευταία στιγμή και σκοτώθηκε και κάποιος άλλος που τελευταία στιγμή έχασε την πτήση/το τραίνο/το ταξίδι και σώθηκε. Υποθέτω πως οφείλεται στην ισχύ κάποιου άγνωστου αλγόριθμου.
► Ευτυχία είναι ένα παγωτό φράουλα την ώρα που λιώνεις στην παραλία με +43, ένα αυτοκίνητο να τρέχει στην εθνική με καλή μουσική στη διαπασών, μια γουλιά βραστό καφέ με μια παρέα που βιάζεται να ζήσει, ένα αναλγητικό την ώρα που σε διπλώνει ο πόνος, το γκολ του Δέλλα στο 94′ με την Τσεχία, ο ήλιος του απογεύματος να βάφει πορτοκαλί τους τοίχους του σπιτιού ή το μέτωπο του οδηγού, να αγοράζεις εισιτήρια για ένα ταξίδι, η στιγμή που το ραδιόφωνο παίζει εκείνο ακριβώς το τραγούδι που σκέφτεσαι, ένα ωραίο βιβλίο κάτω από ένα ανοιχτό παράθυρο, μια ειλικρινής αγκαλιά μετά το σεξ και ένα φιλί καληνύχτας σε ένα μωρό.
► Το δύσκολο στις σχέσεις με τους άνδρες που περπατούν προς τα/στα 30, είναι αυτή η πρώιμη απογοήτευση που έχουν ότι γέρασαν, κουράστηκαν και δεν αντέχουν πια.
► Χρειάζονται γύρω στα πέντε βήματα από τη στιγμή που θα αποχωριστούν δυο παρέες σε μια νυχτερινή έξοδο, ώσπου να αρχίσει η μια να σχολιάζει την άλλη.
► Καλύτερος φίλος είναι εκείνος με τον οποίο μπορείτε να αντέξετε τη σιωπή, χωρίς να κάνετε καμιά αγχωτική σκέψη.
► Όταν μιλώ σε μεγάλους, να τους κοιτάζω στα μάτια. Όταν μιλώ με μωρά, να χαμηλώνω στο ύψος τους. Και στις δύο περιπτώσεις η συζήτηση γίνεται πιο άμεση.


ΜΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΖΕΙ ΣΕ ΕΞΟΧΗ

Η ζωή εδώ στα βουνά, λοιπόν, με – μας έχει διδάξει πολλά και σημαντικά πράγματα.
► Εδώ πάνω είδα ξανά πώς είναι πραγματικά ο νυχτερινός ουρανός. Η φωτορύπανση της πόλης, δεν μας επιτρέπει να δούμε την ομορφιά που βρίσκεται εκεί πάνω. Χιλιάδες αστέρια, δορυφόροι σε τροχιά (ναι φαίνονται αν είσαι παρατηρητικός!), όπως επίσης και οι συγκλονιστικότερες καλοκαιρινές πανσέληνοι που έχουμε απολαύσει ποτέ. Μόνο ένας ποιητής θα έβρισκε τα σωστά λόγια να τον περιγράψει.
► Μάθαμε ότι όλα τα ζωντανά στη φύση χρειάζονται για να ζούμε αρμονικά. Το φίδι που είχα δει εκείνο το απόγευμα δίπλα στο λεβητοστάσιο, μάλλον κυνηγούσε τα ποντικάκια που είχαν κατοικοεδρεύσει εκεί. Η κουκουβάγια που ουρλιάζει έξω από το δωμάτιό μου κάθε βράδυ, τρώει τα μικρά ερπετά κτλ. κτλ. Είμαι συνειδητοποιημένη όμως ότι πριν χτίσουμε εδώ υπήρχε ένα οικοσύστημα, το οποίο πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει με όσο το δυνατόν μικρότερες απώλειες.
► Επιτέλους, παρατηρούμε την εναλλαγή των εποχών. Την Άνοιξη ανθίζουν χίλια δυο αγριολούλουδα και νιώθεις τον αέρα που αλλάζει και γίνεται πιο γλυκός και ζεστός, ενώ αντίστοιχα στο τέλος του Οκτώβρη η υγρασία και το κρύο διαπερνούν τα κόκαλα, προειδοποιώντας για τον χειμώνα που έρχεται.
► Έχει ηρεμήσει το νευρικό μας σύστημα. Έχουμε ξεμάθει την ηχορύπανση και ο μόνος θόρυβος τη νύχτα είναι εκείνη η κουκουβάγια που λέγαμε και όχι η εξάτμιση από το μηχανάκι του τυπάκου της γειτονιάς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να είμαστε πιο ήρεμοι σαν άνθρωποι και οι μεταξύ μας εντάσεις να μειώνονται στο ελάχιστο.
► Κάνουμε οικονομία σε ενέργεια μια και δεν χρειάστηκε καθόλου η χρήση κλιματιστικού το καλοκαίρι. Ανοίγουμε μόνο τις τζαμαρίες και τα πατζούρια που δεν χτυπάει ο ήλιο την ημέρα και το βράδυ που έρχεται το αεράκι από το δάσος, έχει τόση ψύχρα που για να κοιμηθείς θες σίγουρα ένα σεντονάκι για να μην ξυλιάσεις! Και όλα αυτά τον Αύγουστο!
► Το λέω και το ξαναλέω μέχρι να καταντήσω γραφική. Η ποιότητα ζωής που μας προσφέρει η ζωή εδώ, δεν συγκρίνεται με όλα τα λούσα, τα διαμερίσματα και τις αυτοκινητάρες του κόσμου.
Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω κάτι για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις. Το να μένει κανείς στην εξοχή, δεν σημαίνει ότι αναγκαστικά θα πρέπει να ζει σε ένα καλυβάκι χωρίς τρεχούμενο νερό και με φως τη γκαζολάμπα. Χρησιμοποιούμε πολλές από τις ανέσεις του σύγχρονου πολιτισμού. Προσαρμοσμένες όμως σε ένα πιο φυσικό περιβάλλον.

6/9/2011
Πηγές:
http://monkeyisland.gr/
http://ttallou.wordpress.com
http://www.otherside.gr/

Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2011

ΔΙΚΤΥΩΤΟ ΚΑΛΣΟΝ



Θα ξεκινήσω τούτο το σημείωμα χωρίς αναστολές, κάθετα όπως συνηθίζεται να λέγεται.
Η ύπαρξη «προστατών» σε ένα χώρο, σε μια περιοχή, σε μια χώρα, προϋποθέτει την ύπαρξη «εκδιδομένων», ή κάνω λάθος;
Το περίεργο με τα καθ’ ημάς είναι ότι «εκδιδόμενος» είναι ο λαός γιατί η εκάστοτε εξουσία, το λαό εκμεταλλεύεται, το λαό καταπιέζει, το λαό εκδίδει!


Να τα κάνω «λιανά».
Ένα χρόνο πίσω εκλέχθηκε μια νέα δημοτική αρχή μέσα σε ένα πλαίσιο νόμου (Καλλικράτης) που έφερνε τα πάνω – κάτω στα της αυτοδιοίκησης.
Ένας νόμος που μετέτρεπε τον νομό σε δύο δήμους, με στόχο και σκοπό όχι την καλύτερη ποιότητα παροχής υπηρεσιών στους πολίτες μα, λόγω μνημονίου – βλέπε Ευρωπαίων «προστατών» – την εξοικονόμηση πόρων, σε βάρος της κοινωνικής συνοχής και των πολιτών του νομού.
Η νέα δημοτική αρχή, «ακριβές αντίγραφο» της κρατικής αρχής του μνημονίου και του ξεπουλήματος της χώρας, ήξερε εξ αρχής το ρόλο της και τη διατεταγμένη υπηρεσία που ανέλαβε.
Έπρεπε να παραχωρήσει, δεν λέω να ξεπουλήσει, τα «ασημικά» του τόπου και το έκανε μεθοδευμένα με την ανοχή ή τη στήριξη, συνειδητή ή ασυνείδητη, των αιρετών δημοτικών της συμβούλων κυρίως.
Το κόλπο κλασσικό. Αδιαφορείς, Απαξιώνεις, πουλάς με λίγες αντιδράσεις … Το παίζεις και «σωτήρας του τόπου» άμα λάχει…

ΕΥΔΑΠ και πάσης … Γερμανίας

Ξεκινήσαμε με το νερό. Ένα κοινωνικό αγαθό, ένα φυσικό προϊόν δικαίωμα και ανάγκη του κάθε πολίτη, παραχωρήθηκε για είκοσι χρόνια στην ΕΥΔΑΠ! Μια εταιρία που σήμερα είναι ελληνική μα είναι δεδομένο ότι θα πουληθεί στο ξένο κεφάλαιο και σύντομα μάλιστα. Με απαξιωμένη μετοχή δεν θα έπιανε πολλά. Βάλθηκαν λοιπόν να την προικίσουν και η Λευκάδα αποτελεί κομμάτι της προίκας της. Είμαστε οι πρώτοι που πουληθήκαμε στην προς πώληση, είμαστε «πρωτοπόροι» τρομάρα μας!
Το παράδοξο είναι πως το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε το Φλεβάρη την ίδρυση δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης και αποχέτευσης.
Τι άλλαξε λοιπόν από τότε; Ποιοι έδωσαν εντολή για αλλαγή πλεύσης στο δήμο; Τι ρωτάω τώρα…
Επί της ουσίας και της διαδικασίας της απόφασης δεν θα πολυασχοληθώ, πολύ μελάνι θα χυθεί άλλωστε από παντού για αυτά.
Είναι μια επαχθέστατη σύμβαση, αποδεικνύεται εύκολα αυτό, «νταβατζηλίκι» της ΕΥΔΑΠ και των καθοδηγητών της! Τα πάντα στα «χέρια» της, τυφλή εμπιστοσύνη ή τα χέρια ψηλά και παραδινόμαστε, ούτε δείγμα ρήτρας, ούτε δείγμα επιφύλαξης! Όλα καλά, όλα ανθηρά κατά πως έλεγε ο Βουτσάς!
► Το να ισχυρίζονται οι της δημοτικής πλειοψηφίας πως είναι σωτήρια για τον τόπο, είναι δικαίωμά τους. Από στόμα κοράκου κρααα, άλλωστε.
► Το να παίρνει όμως απόφαση ένα δημοτικό συμβούλιο χωρίς προηγουμένως να έχει αποφασίσει ο καθ’ ύλην αρμόδιος Σύνδεσμος Ύδρευσης, λέει κάτι.
Η βεβαιότητα του δημάρχου, που εκφράστηκε στο δημοτικό συμβούλιο, ότι θα πάρει θετική απόφαση ο Σύνδεσμος, λέει πολύ περισσότερα…
► Το να παίρνει απόφαση ένα δημοτικό συμβούλιο νύχτα, χωρίς να έχουν ενημερωθεί οι αιρετοί σύμβουλοι των τοπικών και δημοτικών κοινοτήτων, κάτι λέει.
Το να ισχυρίζεται ο δήμαρχος ότι είχαν ενημερωθεί για το θέμα, με την πρόσκληση και μόνο (η οποία δεν ήταν πρόσκληση μα κοινοποίηση), λέει πολύ περισσότερα…
► Το να αγνοεί ο δήμαρχος και η παράταξή του την καθολική αντίθεση όσων αιρετών παρευρίσκονταν στο δημοτικό συμβούλιο, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους προέρχονταν από την παράταξη του κ. Δημάρχου, κάτι λέει.
Το να αγνοεί ο δήμαρχος και η παράταξή του τις εκφρασμένες αποφάσεις των σημαντικότερων φορέων της Λευκάδας, όπως Επιμελητήριο, Εργατικό Κέντρο, Ομοσπονδία των Απανταχού Λευκαδίτικων Συλλόγων, κ.λπ., οι οποίες ήταν αντίθετες, λέει πολύ περισσότερα.
► Το να αρνείται ο δήμαρχος την αναστολή έστω και για λίγες ημέρες της συζήτησης, προκειμένου να ενημερωθεί σωστά η τοπική κοινωνία για μια από τις σημαντικότερες αποφάσεις των τελευταίων χρόνων (όλες οι επαχθείς αποφάσεις περνάνε κατακαλόκαιρο…), λέει πολλά…
Το να αρνείται ο δήμαρχος το αυτονόητο, να μπουν δηλαδή ρήτρες στη σύμβαση, κάτι που προβλέπεται και από το άρθρο 100 του «Καλλικράτη», λέει πολύ περισσότερα!
Στο δημοτικό συμβούλιο, κατά τον νόμο, δεν αποφασίζει ο δήμαρχος, το ξέρετε. Αναφέρομαι όμως συνέχεια στο δήμαρχο γιατί και προεδρεύει επί της ουσίας και αποφασίζει τι θα ψηφίσουν οι «ανεξάρτητοι» και «με βούληση», δημοτικοί του σύμβουλοι! Δεν αναφέρομαι σε όλους, είναι αυτονόητο. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν… Ξέρετε, κατ’ ιδίαν ή και δημοσίως, κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι ισχυρίζονται σήμερα ότι διαφωνούσαν με την απόφαση αλλά «τι να κάνω… η παράταξη… δεν κατάλαβα καλά… η ενότητα…», αυτές οι ηλίθιες δικαιολογίες που ακούγονται πάντα, από ανθρώπους που δεν έχουν το θάρρος της γνώμης τους, για να μην γράψω κάτι χειρότερο…

Κακομαθημένα παιδιά…

Οι, σωστές κατά τα άλλα, διαπιστώσεις για τα χάλια της ύδρευσης και της αποχέτευσης, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής, χωρίς ίχνος στοιχειώδους προσπάθειας για βελτίωση του συστήματος, διάολο 8 μήνες κυβερνάνε και η παράδοση με τα χέρια ψηλά στο πρόβλημα, μου θυμίζει κακομαθημένα παιδιά που περιμένουν τα πάντα από τους άλλους!
Δεν είναι η πρώτη φορά.
► Δεν τόλμησαν να τα βάλουν με τους, «κράτος εν κράτει», παραλιακούς καταστηματάρχες! Η προηγούμενη δημοτική αρχή τους έδωσε πολλά, η σημερινή θα τους δώσει «τα ρέστα» της!
Όπου η αυθαιρεσία φουντώνει, η δημοτική αρχή είναι απούσα!
Όπου ο δήμος μπορεί και πρέπει να εισπράξει ενοίκια, σε λογικές τιμές λέω εγώ , η δημοτική αρχή είναι απούσα!

► Δεν τόλμησαν να τα βάλουν με τους αυθαιρετούντες στο Κάθισμα και σε άλλες παραλίες, ομολογώντας μάλιστα την ανικανότητά τους δημοσίως και έτσι στέρησαν το δήμο από σημαντικά έσοδα. Με την ευκαιρία. Αυτό που γίνεται στο Κάθισμα, δεν έχει προηγούμενο! Είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ μια χούφτα άνθρωποι, να «σέρνουν από τη μύτη» τη δημοτική αρχή και μέρος της αντιπολίτευσης. Είναι πέρα από κάθε λογική, είναι καθαρό «νταβατζιλίκι», είναι ντροπή για τον πολιτισμό μας, είναι κολάσιμο ηθικά και ποινικά, είναι ο καθρέφτης της ανικανότητας της δημοτικής αρχής να κάνει τα στοιχειώδη! Μετρά άραγε μελλοντικές χαμένες ψήφους ή εξοφλεί προεκλογικές δεσμεύσεις;


► Ο δίαυλος και η ζεύξη είναι ήδη αποφασισμένο να πάνε σε ιδιώτες, αν και εκεί δεν έχει ευθύνη μόνο η δημοτική αρχή!
► Δεν έχουν κάνει τίποτα για τα σκουπίδια! Ετοιμάζονται να τα παραδώσουν και αυτά στην ιδιωτική πρωτοβουλία!
► Δεν έχουν προχωρήσει ούτε πόντο το θέμα Ανακύκλωση, θα έλεγα ότι το έφεραν αρκετά πίσω (είναι εμπόδιο μάλλον και ασύμφορη για τους μελλοντικούς επενδυτές).
► Δεν έχει ρίξει μέχρι σήμερα ούτε μια φτυαριά σωστή άσφαλτο σε δρόμο και όπου προσπάθησε να το κάνει έκανε τα πράγματα χειρότερα (Καραβέλα, ΚΤΕΛ κ.λ.π) !
► Έχουν καταντήσει τους δρόμους της πόλης χώρους parking, με ελάχιστη αστυνόμευση. Το να χαράζεις κίτρινες γραμμές σε κάποιους δρόμους, δείχνοντας πρόθεση για περιορισμό της αυθαιρεσίας και να πολλαπλασιάζεται αντί να μειώνεται η αυθαιρεσία, είναι για «ρεκόρ Γκίνες»!
► Δεν έκαναν το παραμικρό για να περιοριστεί το φαινόμενο «χελώνα», πάει να πει το αυθαίρετο parking από τα εκατοντάδες τροχόσπιτα που κυκλοφορούν στο νησί, σε βάρος των επαγγελματιών του τόπου (να περιοριστεί λέω ή να μπουν κανόνες, μην παρεξηγηθώ).
Κοντολογίς, για να μην κάνω κατάλογο, τούτη η δημοτική αρχή απέχει όπου υπάρχει «κίνδυνος», όπου κάνει «τζιιιζ». Και απέχει σε βάρος των πολιτών οι οποίοι, στο τέλος, καλούνται «να πληρώσουν το μάρμαρο»!
Αισθάνονται άραγε, οι κυβερνώντες τον τόπο, ότι πρέπει να τους είμαστε υποχρεωμένοι που βρίσκονται εκεί που βρίσκονται, να μην τους ενοχλούμε στη «νιρβάνα» τους, να τους αφήσουμε ήσυχους να συνεχίσουν το «θεάρεστο» έργο τους;
Δεν θα τους κάνουμε το χατίρι. Γιατί, για να συνεχίσω από εκεί που ξεκίνησα, ο λαός του νησιού δεν θα ανεχτεί για πολύ τον εξαναγκασμό του να «εκδίδεται» στα όποια συμφέροντα.
Θα κάνει καυγά. Και ξέρετε τι καβγά κάνουν, όταν το αποφασίσουν, οι «εκδιδόμενοι»…
30/8/2011

Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2011

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ... ΕΥΔΑΠ








Οδός Τζεβελέκη, πάει να πει δίπλα στο Διοικητήριο! Παρά τις (πειστικές ή όχι) δικαιολογίες αυτή δεν είναι κατάσταση!